Jerzy — od żołnierza do stróża kolei

Udało się ustalić, do którego okręgu poborowego należała wieś Jerzego — a tym samym garnizon, w którym powinna przebiegać jego służba. Okazało się jednak, że garnizon ten znajdował się w innym mieście niż miasto, w którym Jerzy spędził całe dorosłe życie. Sama służba wyjaśniała więc żołnierską wzmiankę w metryce, ale nie tłumaczyła przeprowadzki: wojsko zapisało go tam, gdzie nie zbudował życia.

W docelowym mieście działała wojskowa komisja mundurowa, która rekrutowała żołnierzy głównie z okolicznych garnizonów. To ona daje najlepsze dostępne wytłumaczenie zagadki: żołnierz zwolniony ze służby mógł w tym mieście znaleźć nie tylko pracę przy wojsku, ale i powód, by osiąść na miejscu. Nie zachował się dokument, który wprost podaje powód przeprowadzki, więc pozostaje to hipotezą — ale opartą na dwóch twardych punktach, miejscu poboru i istnieniu komisji, a nie na rodzinnej legendzie.

Kolejne ustalenie pokazało Jerzego już w cywilu: pracownik fizyczny, a później stróż kolei. Okres tej pracy idealnie nakłada się na budowę kolei w tym mieście, więc bardzo możliwe, że najpierw pracował przy samej budowie, a później przy jej pilnowaniu. Wzmianka z metryki ślubu, że mieszkał niedaleko kolei, domyka ten obraz: rubryka wyglądająca na poboczny adres staje się w zestawieniu z resztą ustaleń cichym potwierdzeniem całej rekonstrukcji — i zwyczajnym życiem człowieka, który trafił do miasta jako żołnierz, a został w nim jako stróż linii, którą sam prawdopodobnie pomagał postawić.